Niemand verdwijnt drie keer – Nicolet Steemers

Toen ik kaartjes kocht voor de Avond van het Spannende boek zag ik dat er een leesclub was omtrent bovenstaand boek. Ik wil Singel Uitgeverij / De Geus bedanken voor dit recensie-exemplaar.

Gegevens van dit boek:

Titel: Niemand verdwijnt drie keer
Auteur: Nicolet Steemers
Uitgever: Singel
Aantal pagina´s: 320
ISBN: 9789021485683 

Korte samenvatting:

Maak kennis met Isabel Clement: dertiger, privédetective en (volgens sommigen) een asociale eigenheimer. Sinds ze ontslag nam bij de politie om voor zichzelf te beginnen bestaat haar werk vooral uit het volgen van overspelige partners en het checken van verzekeringsclaims. Niet bepaald spanning en sensatie.

Dat verandert wanneer Friso Theunissen haar om hulp vraagt: zijn dochter Mila is verdwenen – voor de derde keer. Als zeventienjarige werd Mila ontvoerd en in een psychologisch experiment gemanipuleerd, wat een grenzeloze loyaliteit aan haar gijzelnemer opleverde. Na haar vrijlating keerde ze zelfs vrijwillig naar hem terug, tot haar moeder haar wist op te sporen en de dader achter de tralies belandde.

Nu, bijna twintig jaar later, is die man weer vrij en wordt Mila opnieuw vermist. Isabel moet ontrafelen of oude patronen zich herhalen of dat er een heel nieuw gevaar op de loer ligt.

Wat vond ik ervan?:

We gaan mee op onderzoek uit met Isabel. Zij heeft een relatie met haar oude collega/rechercheur Laurens. Isabel heeft ontslag genomen bij de politie en is als privé detective aan de slag gegaan.

Je merkt dat er hier en daar wat wringt tussen Laurens en Isabel. En ik had allang als ik een van de twee was geweest het bijltje erbij neer gegooid. Maar voor ons als lezer een heerlijk stel. Met de nodige humor weet Steemers hun conversatie op papier neer te zetten.

Wanneer de vader van Mila bij Isabel aanklopt voor hulp, krijgt ze direct het gevoel dat ze dit wil onderzoeken. Ze praat met getuigen/verdachten en zo krijg je als lezer steeds meer vragen. Ik word niet in een bepaalde hoek geduwd, alles blijft nog open.

Tijdens de Avond van het Spannende boek hadden we een leesclub rondom dit boek. We hadden van de uitgever de eerste 157 pagina´s gestuurd gekregen. En tijdens de leesclub zijn we met elkaar in gesprek gegaan en hebben we onze verdachten benoemd en onderbouwt. Ik ging met een verdachte deze leesclub in en bleef bij mijn standpunt.

Thuis gekomen ben ik verder gegaan in het verhaal. Heel lang bleef voor mij de verdachte onzeker. En hoe het verhaal in elkaar stak. Bij de laatste hoofdstukken merkte ik dat ik een bepaalde hoek in geduwd werd. Ik moet bekennen dat ik toen niet meer dezelfde dader in gedachte had. En deze switch bleek achteraf goed te zijn.

Ik merk dat het verhaal fijn geschreven is. Wanneer je begint wil je eigenlijk niet stoppen.